اين كتاب،نخست، سخنان گادامر را دربارۀ تاريخ و مراحل انديشه هرمنوتيكي از دورۀنهضت اصلاح ديني تا زمان هايدگر روايت مي كند.آنگاه به بيان تفصيلي مهمترين فكرت هرمنوتيكي گادامر مي‌پردازد؛يعني اين فكرت كه تاريخ،سنت و پيش داوريها نه فقط سد راه فهم متن نيستند،بلكه معد ممد آن هستند.مفسر بايد آگاهانه به اين واقعيت كه اين امور خواه ناخواه در فهم دخيل‌اند تن دهد و نقش‌ مثبت آنها را در مقام فهم و تفسير دريابد و از آن بهره جويد.
منبع اصلي اين جستار عبارت است از بخش دوم كتاب كلاسيك گادامر موسوم به «حقيقت و روش»كه در آن به تفصيل از موضوعات ياد شده سخن رفته است.