«اخلاق در معنايي حداقلي عبارت است از تلاش براي قرار دادن رفتار خود تحت هدايت عقل، يعني كاري را انجام دهيم كه مناسب‌ترين دلايل براي انجام آن وجود دارد...» . اين كتاب با مبنا قرار دادن اين تعريف از اخلاق مي‌كوشد ما را به دركي نظام‌مند از ماهيت اخلاق و آنچه اخلاق از ما مي‌طلبد برساند و اين پرسش سقراطي را پيش‌ روي خود قرار داده است كه «چگونه بايد زيست و چرا». رويكرد كتاب كاملاً تحليلي و آموزشي است و در آن به مباحثي همچون نسبي‌گرايي فرهنگي، ذهني‌گرايي اخلاقي، خودگرايي روان‌شناختي و اخلاقي، قرارداد اجتماعي، اخلاق فضيلت، و نسبت اخلاق و دين پرداخته شده است. جيمز ريچلز استاد فلسفة دانشگاه آلاباما در بيرمنگهام بوده است. برخي از كتاب‌هاي وي عبارتند از پايان حيات: اتانازي و اخلاق (1986)؛ برآمده از حيوانات: لوازم اخلاقي نظرية داروين (1990)؛ آيا اخلاق مي‌تواند پاسخي فراهم آورد و مقالات ديگر (1997). در ذيل براي اطلاع بيشتر خوانندگان قسمتي از مقدمه كتاب آورده شده است : سقراط، يكي از نخستين و بهترين فيلسوفان اخلاق گفته است كه اين حوزه نه به معناي «مسأله‌اي كم‌اهميت» بلكه به اين امر مي‌پردازد كه «چگونه بايد زندگي كرد» اين كتاب مقدمه‌اي بر فلسفة اخلاق در اين معناي وسيع است. البته اين موضوع گسترده‌تر از آن است كه در كتابي كوچك بگنجد: بنابراين بايد تصميم گرفت كه چه مسايلي بر جاي بماند و چه چيز حذف شود. انديشة راهبر من چنين بوده است: شخصي را فرض كنيد كه چيزي دربارة اين موضوع نمي‌داند اما مي‌خواهد زماني را صرف يادگيري آن كند. نخستين و مهم‌ترين موضوعاتي كه لازم است او بداند چيست؟ اين كتاب پاسخ من به اين پرسش است. سعي نكرده‌ام كه به همة موضوعات مطرح در اين حوزه بپردازم: حتي سعي نكرده‌ام كه دربارة موضوعات طرح شده در اين كتاب همة مطالبي را كه مي‌توان گفت طرح كنم. بلكه كوشيده‌ام به مهم‌ترين آرايي بپردازم كه هر نو آموزي بايد با آنها مواجه شود. فصل‌ها چنان نگاشته شده‌اند كه بتوان آنها را مستقل از هم خواند. آنها در واقع جستارهايي جداگانه دربارة موضوعاتي متنوع هستند. از اين رو فرد علاقمند به خودگرايي اخلاقي مي‌تواند مستقيماً به فصل شش رجوع كند و در مقدمه‌اي مستقل در باب اين نظريه را در آنجا بيابد. البته زماني كه اين كتاب از ابتدا خوانده شود داستاني كم و بيش پيوسته را باز مي‌‌گويد. فصل نخست «مفهومي حداقلي» از اخلاق را عرضه مي‌كند. فصول مياني مهم‌ترين نظريه‌هاي عام اخلاقي را طرح مي‌كنند (با بحث‌هايي انحرافي كه البته متناسب به نظر مي‌آمدند) و فصل پاياني ديدگاه خود من را در اين باره عرضه مي‌دارد كه يك نظرية رضايت‌بخش اخلاقي بايد به چه شكلي باشد. هدف اين كتاب مهيا كردن شرحي جامع و يگانه از «حقيقت» موضوعات مطروحه نيست. اين مسير براي آشنايي با اين موضوع مناسب نيست. فلسفه فيزيك نيست. در فيزيك حجم عظيمي از حقايق اثبات شده وجود دارد كه هيچ فيزيكدان رقيبي نمي‌تواند با آنها مخالفت كند و هر نو آموزي بايد به جد آنها را فرا گيرد. (معلمان فيزيك به ندرت نو آموزان را دعوت مي‌كنند تا دربارة قوانين ترموديناميك بينديشند) البته در ميان فيزيكدان‌ها اختلاف نظر و مشاجرات حل ناشده‌اي وجود دارد، اما اين امور عموماً در پس زمينة توافقات اصلي و گستردة پيشين صورت مي‌گيرد. در مقابل، در فلسفه همة مسائل يا اغلب مسائل اختلافي هستند. فيلسوفان «رقيب» حتي در باب موضوعات بنيادين اختلاف نظر دارند. يك كتاب مقدماتي خوب نمي‌تواند اين واقعيت تا حدودي اسف‌انگيز را پنهان دارد. از اين رو شما مجموعه‌اي از آراء، نظريات و دلايل متعارض را خواهيد يافت. ديدگاه‌هاي خود من در چگونگي عرضة اين آراء نقش دارد. تلاش نكرده‌ام اين امر را پنهان سازم كه برخي از اين آراء را متقاعد كننده‌تر از برخي ديگر مي‌دانم و روشن است فيلسوفي با ارزيابي‌هاي متفاوت مي‌تواند بسياري از اين آراء را به گونه‌اي متفاوت عرضه دارد. اما كوشيده‌ام تا آراء متعارض را منصفانه عرضه كنم و هر گاه بر نظريه‌اي صحه گذاشته‌ام يا آن را رد كرده‌ام كوشيده‌ام تا دليل رد يا تأييد آن را بيان كنم. فلسفه نظير اخلاق از آغاز تا پايان اِعمال دليل است. آرايي كه بالاتر قرار مي‌گيرند آنهايي هستند كه مهم‌ترين دلايل به نفع آنها موجود است. اگر اين كتاب كامياب باشد خواننده آن‌قدر خواهد آموخت كه خود بتواند دريابد كه قوت دلايل در كدام طرف است.